In Barneveld is vlakbij het station een bijzonder landgoed te vinden: Landgoed Schaffelaar. Al in de 16e eeuw stond hier een kasteel of landhuis, maar het huidige Kasteel De Schaffelaar is in 1852 gebouwd. Eigenlijk is het kasteel geen kasteel maar een landhuis; maar in de volksmond werd het gebouw al snel "het kasteel" genoemd. Het landgoed bij het kasteel is te bezoeken en een deel van de paden is rolstoeltoegankelijk. We hebben een eigen route gemaakt in dit gebied, op basis van de meest toegankelijke paden.

Het eerste landhuis of kasteel werd rond het jaar 1585 verwoest in een oorlog met de Spanjaarden. Er werd een nieuw kasteel gebouwd, maar in het jaar 1800 brandde dit kasteel af. Het landgoed werd verkocht en in 1840 werden er plannen gemaakt voor een nieuw landhuis. Dit landhuis is het huidige landhuis en kreeg de naam De Schaffelaar. Bijzonder is de Engelse neogotische stijl van het huis. In Nederland is deze stijl vrijwel uniek. Na 1935 werd het landhuis niet meer bewoond. Tijdens de Tweede Wereldoorlog gebruikten de Duitsers het landhuis als reserveringskamp voor Joodse Nederlanders. Uiteindelijk werden ruim 650 Joodse mensen vanuit Barneveld weggevoerd naar Westerbork. Na de Tweede Wereldoorlog hebben er nog verschillende organisaties van het landhuis gebruik gemaakt. Uiteindelijk werd het landhuis in 1967 voor 1 gulden verkocht aan de gemeente Barneveld. Het landgoed kwam toen bij Het Geldersch Landschap in beheer. Op kaarten van rond het jaar 1840 is de indeling van het landgoed al vrijwel gelijk aan de huidige indeling.

De route gaat rond de Koewei. Waarschijnlijk stond het eerdere landhuis of kasteel op deze plek. De paden rond de Koewei zijn halfverhard. Hier en daar zijn de paden wat hobbelig. Bij heel droog weer kunnen de paden misschien wat zanderig worden en bij regen zal er mogelijk hier en daar wat modder op het pad liggen. Er zit één helling in de route, deze is niet heel steil. Waarom we toch een begeleider adviseren: op alle paden mag ook gefietst worden. Omdat niet iedere fietser even sociaal is, kan een paar extra ogen prettig zijn. Vrijwel de hele route gaat door hondenlosloopgebied, mocht je je hond meenemen: let dan extra op met de fietsers die ook van de paden gebruik mogen maken. De meeste paden zijn overigens breed genoeg om elkaar goed te kunnen passeren.

De route komt ook langs de orangerie. Vroeger werden in een orangerie planten en bomen neergezet die niet tegen het winterse weer konden. Onder andere sinaasappelbomen, in het Frans: oranger genaamd. Een plaats om deze oranger bomen tijdelijk neer te zetten werd daarom een orangerie genoemd. De twee schoorstenen naast het gebouw dienden waarschijnlijk als afvoer voor de verwarming van de orangerie. De huidige orangerie is in 2005 opnieuw gebouwd op de fundamenten van een orangerie die rond het jaar 1900 gebouwd zou zijn. Op onze feature-foto bovenaan de pagina staat ook een borstbeeld. Dit borstbeeld is een reproductie van een van de oorspronkelijke beelden in de tuin. in de 18e en 19e eeuw was het gebruikelijk om beelden van historische figuren in de tuin te plaatsen. Waarschijnlijk is dit een beeld dat een Romeinse keizer moet voorstellen.

Een aantal opmerkingen hebben we wel bij deze route. De paden die vanaf de route verder het landgoed op gaan zijn soms wel toegankelijk, maar vormen geen groter rondje. Deze paden zijn dus een soort heen-en-weer vanaf de hoofdroute. Vaak zijn deze paden wat smaller dan het hoofdpad en in combinatie met de vele fietsers in het gebied hebben we besloten deze stukken niet aan de route toe te voegen. Ook opvallend is de aanwezigheid van een afgesloten toegankelijk toilet. We hebben de route op een zaterdagmiddag getest, maar ondanks de drukte was het toegankelijk toilet afgesloten. We hebben het toilet daarom niet kunnen bekijken en merken op dat je er niet vanuit kunt gaan dat er een toegankelijk toilet aanwezig is bij deze route.